1- Doğum sonrası dinlenmeye dikkat edil­meli, hemen ayağa kal­kıp ağır ve yorucu ev iş­lerine başlanmamalıdır.

2- Özellikle loğusa­lıkta ağır kaldırılmamalıdır.

3- Kegel egzersizleri denen alt taban kaslarının kuvvetlenmesini sağlayan eg­zersizlere başlanmalıdır. Bu egzersizler sa­yesinde vajina ağzındaki, anüs ve idrar de­liği etrafındaki kaslar kuvvetlenir. Böylece normal doğum sonrasında oluşabilecek sarkma ve idrar kaçırma gibi sorunlar ön­lenebilir.

Bu egzersizlere doğumdan hemen sonra başlanabilir. Her an her yerde dışarıdan fark edilmeden kolaylıkla yapılabilir.

Bu egzersizin yapılış şekli, aynı idrar tu­tulması gibi alt taban kaslarının kasılması şeklindedir. Her kasılmada 10′a kadar sa­yılır ve yavaşça kaslar gevşetilir, bu kasma ve gevşetme günde 3 defa ve her defasın­da 10 kez tekrarlanır. Yalnız bu sayıya ya­vaş yavaş çıkılır.

Daha önce sezaryenle do­ğum yapmış kadınların, bir sonraki doğumlarında nor­mal doğum yapabilme ihti­malleri, önceki sezaryenin yapılma sebebine göre değişir.

Önceki sezaryen çatı darlığı nede­ni ile yapılmışsa veya gebenin doğumda ıkınması tıbbi yönden tamamen yasaklan­mışa, bir sonraki doğumda normal do­ğuma kesinlikle izin verilmez.

Fakat bir önceki sezaryen ters veya yan duruş, bebekte kalp atış­larında yavaşlama veya acil kanama gibi neden­lerle ile yapılmışsa, son­raki gebelikte normal doğuma izin verilebilir.

Ancak sezaryenle do­ğum sonrası normal doğum için, gebelik­te de bazı şartlar aranır. Bunlar: Bebeğin başıyla gelmesi,ağırlığının 3.5 kg.dan fazla olmaması,bebeğin başı ile annenin çatısı arasında uyumsuzluk bulunmaması gibi şartlardır.

Ayrıca normal doğum denenecekse, mut­laka doğum sırasında ameliyathane ekibi­nin hazır beklemesi gerekir. Çünkü vajinadan doğum gerçekleşse bile doğum­dan sonra rahimdeki eski ameliyat bölge­sinin açılıp açılmadığı kontrol edilir. Bu kontrolde bir açılma saptanırsa, derhal loğusayı ameliyata alıp eski keşi yerini tekrar dikişlerle kapatmak gerekebilir. Bu sırada hızlı davranmak çok önemlidir, zira eski keşi bölgesinden, ciddi kanama başlayabi­lir.

Gebelerin oruç tutup tutamayacağını be­lirlemek için, öncelikle gebeliğin riskli ge­belik olup olmadığı belirlenmelidir.

Gebe, riskli bir gebelik geçiriyorsa, mutlaka hekiminin tavsiyelerine göre davran­malıdır. Fakat gebelik normal seyrediyor­sa ve gebe aylık doktor muayenelerine düzenli devam ediyorsa, oruç tutmasında bir sakınca yoktur. Orucun normal gebe­likte bir zararı olmadığına dair çalışmalar, bilimsel ortamlarda yayımlanmış ve kabul görmüştür. Ayrıca oruç tuttuğu halde sağlıklı bir gebelik geçiren ve sağlıklı bir bebek doğuran bir çok kadının olması da, bu görüşü desteklemektedir.

Gebelikte diş bakımına çok önem veril­melidir. Gebelikte en az iki kez diş ve diş etleri diş hekimi tarafından muayene edil­melidir.

Gebelik önce­sinde diş çürükleri mutlaka tedavi ettirilmelidir. Eğer diş çü­rükleri uzun süre devam ederse, gebelik döneminde özellikle derin çürük­lerden tüm vücuda enfeksiyon yayılabilir.

Gebelikte diş tedavileri tercihen üçüncü aydan sonra yaptırılmalıdır. Fakat apse so­runu acil tedavi gerektirdiğinden ilk aylar­da da tedavi edilebilir. Gebelikte diş çeki­mine ertelenmesi mümkün değilse izin verilebilir. Ancak çekim sırasında yerel uyuşturucu verilirken, bebeğe zararlı ol­mayan ilaçlar seçilmelidir. Bu yüzden diş hekimine, hastasının gebe olduğu bildiril­melidir.

Bazı kadınlarda gebelik döneminde diş kayıpları görülür. Bu sorunu azaltmak için gebelerin kalsiyumdan zengin süt, pey­nir, yoğurt, yumurta gibi gıdaları gün­lük olarak düzenli almaları gerekir.

Aksi halde, bebek ihtiyacı kadar kalsiyu­mu anneden alırken, anne yeteri kadar kalsiyum almazsa, dişlerinde ve kemikle­rinde kalsiyum kaybı meydana gelir. Bu da diş kayıplarına neden olmaktadır.

Ayrıca gebelik döneminde %20 vakada diş eti kanamaları ortaya çıkabilir. Günlük iyi bir ağız bakımı ve C-vitamini takviyesi, bu sorunu hafifletmektedir.