a.«Trıchomonas» gibi parazit enfeksiyonlarından.
b.«Monilia» gibi mantarlardan.
c.Stat’ilokok, streptokok vb. genel bakteriden gelen enfeksiyonlar­dan.
d.Yaşlılıktan ileri gelen değişikliklerden.
e.Bazı hallerde dölyolundaki lüzumlu dölyatağı bakterilerinin, an­tibiyotik almmasiyle yok olmalarından ileri gelmektedir.

Bu, enfeksiyonun sebebine bağlıdır. Parazitler, mantar veya bakte­ri vaj mitleri genellikle şu belirtileri gösterir:
a.Vulvada kaşıntı.
b.Dölyolundan ifrazat.
c.Cinsel temasta sancı.
d.Fazla ve sancılı idrar.
e.Dış genital organlarda şişkinlik.

a.Günümüzde mantardan gelen enfeksiyonlar ağızdan alman ve dölyolu kanalına lokal uygulamayla yapılan anti-fungus ilâçla-rıyle başarılı bir şekilde tedavi edilmektedir. Ağızdan alman ilâçlar arasında en çok kullanılmakta olan «Metranidazol»dur.

b.Bakteriden ileri gelen vajinit, antibiyotiklerden bir tanesiyle hem ağızdan verilerek ve hem de lokal olarak kullanılmaktadır.

c.Yaşlılardaki vajinit lokal, ağızdan veya enjeksiyon yoluyle çe­şitli kadın hormonlarının verilmesiyle tedavi edilmektedir.

Sülfamidler ve antibiyotikler, gonore tedavisinde yepyeni bir çığır açmıştır. Hastalık derhal tedavi edildiği taktirde gonorenin bütün kötü sonuç ve tesirleri önlenmiş olunabilinir. Ne yazık ki çok kere genç bir kadın utangaçlığından ve sıkılganlığından bu sosyal hastalığa yakalandığını gizlemeye kalkışır. Bu ihmalin sonucu da aktif tedaviye girişilmeden önce mikrobun tesirinin fazlasiyle artmış ve yerleşmiş bulunmasıdır. Bu gibi hallerde sülfamid ve antibiyotiklerin kullanılmasiyle bile tüplerde, yumurtalıklarda ve karın boş-luğundaki enfeksiyonlar tam anlamiyle temizlenemiyecektir.

Aşağıdaki durumlarda gerektirir.
a.Bartholin bezleri enfekte olduğu taktirde bunlara ensizyon (ke­sit) yapılması veya alınması gerekebilecektir.
b.Fallop tüpleri, yumurtalıklar kronik şekilde mikroplandıkları hallerde bunların cerrahî müdahale ile alınmaları gerekebilecek­tir.